Terug naar het mooiste zwembad dat Borne ooit had

Annemarie Heuvel met een collage van foto’s die herinneren aan het oude zwembad. Zij woont nu op de plek van het voormalige 50-meterbassin. © eric brinkhorst / Henk Offenberg

Was dit het mooiste buitenzwembad van Twente? ‘Jammer dat het verdwenen is’

Het was ‘met afstand het mooiste buitenbad van Twente’. Lang, ruim, groen en gezellig. Het zwembad in Borne dat in 1977 werd geopend, was een pareltje. Hele generaties bakten er bruin, sprongen voor het eerst van de hoge duikplank of kregen er zwemles. Wat rest is een naambordje dat verwijst naar de oude zwemplek. Nu staan er huizen.

Het was een mooie zonovergoten dag. Enith Brigitha, kroeshaar, topfit, dook met een prachtige duik het nieuwe zwembad in. Naast haar deden de snelste zwemmers van Zwem- en Poloclub Club Heidelberg hetzelfde. Het was 1977 en dit was de eerste wedstrijd in het splinternieuwe buitenbad van Borne. Het was de dag van de opening. Alles aan het bad rook nieuw, het water was kristalhelder.

De hele zwembclub en drommen publiek stonden aan de kant te kijken. Inclusief ondergetekende. Wat kon die Brigitha verbazend snel zwemmen. Vijf jaar voor ze de opening verrichtte, was ze de eerste Nederlands vrouw die de honderd meter vrije slag onder de minuut zwom. Ze won Olympisch brons en tientallen andere titels.

Ruim binnen de minuut waren de honderd meter borstcrawl van Brigitha voorbij. De Bornse vedettes deden leuk mee, maar moesten het toch afleggen tegen de razend rappe Brigitha. Haar naam en zwemtijd hebben vele jaren op een bord naast de ingang gehangen. Er werd mee gepronkt. Hier had Enith Brigitha gezwommen. En dan wist je als bezoeker: dit moet wel een uitstekend buitenbad zijn.

Ligweides

Daarna volgden nog tweeëntwintig mooie zwemjaren. Het bad had een hele ruime opzet. Met brede kuipranden en grote omliggende ligweides.Langs het hoofdbassin liepen de tegelrijen in trapjes omhoog zodat er eentribune ontstond.

In die dagen waren er nog veel grote zwem- en waterpolo toernooien. In Sneek, in Musselkanaal, Borculo. Mooie baden, met grote ligweides. Dan veranderde het zwembad in een grote camping. Met tientallen grote en kleine tenten verspreid over het terrein. ’s Avonds werd de dag meteen knalfeest afgesloten in de lokale horeca.

Heidelberg

Het zwembad in Borne heette vroeger Heidelberg. Een rare naam eigenlijk, die ook weinig met Borne te maken heeft. De naam komt van het theehuis dat in 1928 door H. Liedenbaum aan de Bornerbroeksestraat werd gebouwd. Nu is dat een pannenkoekenhuis.

Daarachter lag een oude zandkuil waar in de zomer werd gezwommen. De zwemfunctie werd vastgelegd toen er in 1934 badhokjes kwamen. Dat jaar werd de voormalige zandplas officieel een zweminrichting. Wel met enkele gemeentelijke voorwaarden. Een daarvan: er moest in het diepe deel altijd een boot klaarliggen met plek voor vier personen.

Het water in die dagen was bruinig, niet helder. Er waren vijf zwemvakken met oplopende dieptes, afgescheiden door paaltjes en houten hekwerk. Aan de ondiepe kant lag een zandstrandje waar kleine kinderen de hele dag konden kliederen. Vanaf het gras werden ze door hun ouders in de gaten gehouden.

Met de bouw van het nieuwe buitenbad ’t Wooldrik brak een nieuwe zwemtijd aan. Zo’n mooi bad had Borne nog nooit gehad. Daar konden ze in Vroomshoop, Hengelo of Delden een puntje aan zuigen. Toch liepen de kosten gaandeweg uit de klauwen, ook door een hele serie dure reparaties. In 1999 viel het besluit om het bad te sluiten. Een lot dat helaas veel buitenbaden in die tijd trof. Borne protesteerde massaal. Tevergeefs. Op het terrein waar eens duizenden Bornenaren in de zon langzaam gaar bakten, staat nu een klein woonwijkje.

Pierenbadje

In een van de woningen woont Annemarie Heuvel. Ze woont op de plek waar ze zich suf trainde. Eerst voor haar club Z&PC Heidelberg, later voor het Nederlands team waterpolo. Heuvel: „Ik woon op de plek van het 50-meter bad, leuk hè. Het voelt zó goed om hier te wonen. Op deze plek heb ik heel veel meegemaakt. Prachtige toernooien, mooie zomers.”

Voor haar is het overduidelijk: „Ik heb heel veel zwembaden in Nederland gezien, maar dit was het mooiste bad van allemaal.” Ze denkt er nog vaak aan terug. „Ik was 11 toen Enith Brigitha het bad opende. Ik zie het nog voor me. Iedere keer als ik thuis kom, denk ik weer aan die mooie tijd in het zwembad. Voor mij is er geen betere plek om te wonen. Hier komt alles samen. Jammer dat het bad is verdwenen.”

https://krant.tubantia.nl/titles/tubantia/7137/publications/22302/pages/8

‍